काठमाडौं। अनामनगरबाट बानेश्वरतिर लाग्दा बानेश्वर हिल्स आइपुग्छ। सहरको व्यस्तता केहीबेर रोकिएजस्तो लाग्ने त्यही ठाउँमा छ— बीआर क्याफे।
सोमबार क्याफेमा अरू दिनजस्तै मानिसहरू थिए। कोही कफीको चुस्कीमा थिए, कोही गफमा। तर दिन उस्तै थिएन। क्याफेको एउटा कुनातिर नेपाली फिल्मका परिचित अनुहारहरू एकपछि अर्को गर्दै देखिन थाले।
सबैभन्दा पहिले अभिनेत्री रेखा थापा देखिइन्। उनी आफ्नी छोरी वैभवी राज्यलक्ष्मीसँग रमाइरहेकी थिइन्।
केहीबेरपछि अभिनेता महेश त्रिपाठी आइपुगे।
त्यसपछि पूर्वमिस नेपाल उषा खड्गी।
निर्देशक शबिर श्रेष्ठ अभिनेता पुष्प खड्कासँगै पुगे।
र, केहीबेरपछि आइपुगिन्—अभिनेत्री निरुता सिंह।
अब क्याफेको माहोल बदलिइसकेको थियो।
ग्राहकहरूको नजर मेनुमा भन्दा टेबलतिर धेरै थियो। कारण एउटै थियो—एकै ठाउँमा जम्मा भएका यी अनुहारहरू नेपाली फिल्मका दर्शकका लागि अपरिचित थिएनन्।
तर उनीहरू त्यहाँ कुनै औपचारिक कार्यक्रमका लागि जम्मा भएका थिएनन्।
अवसर थियो निरुता सिंहको जन्मदिन।
केक आयो। शुभकामना आदानप्रदान भयो। हाँसो चल्यो। केहीबेरका लागि फिल्मको सेटबाहिरको कलाकारहरूको अर्को संसार देखियो।
तर कलाकारहरूको भेटघाटमा फिल्म कहाँ टाढा रहन्छ र?
जन्मदिनको केक काटिएपछि कुराकानी विस्तारै त्यही फिल्मतिर मोडियो, जसले यीमध्ये धेरै अनुहारलाई फेरि एउटै पर्दामा ल्याउँदैछ—‘३६ को आँकडा’।
निर्देशक शबिर श्रेष्ठको निर्देशनमा बनेको यो चलचित्र पारिवारिक कथामा आधारित छ। कथाको केन्द्रमा छन् दुई सौतेनी बहिनी। एउटै परिवारभित्र हुर्किए पनि सम्बन्धमा आउने मनोवैज्ञानिक टकरावले उनीहरूको जीवनलाई कसरी बदल्छ भन्ने कथा फिल्मले बोकेको छ।
तर ‘३६ को आँकडा’ केवल सम्बन्धको गम्भीर कथा मात्र होइन। त्यसमा एक्सन छ, हल्का हास्य छ र परिवारभित्रका सम्बन्धले ल्याउने भावनात्मक उतारचढाव पनि छन्।
फिल्ममा रेखा थापा, पूजा शर्मा, निरुता सिंह, पुष्प खड्का र महेश त्रिपाठी मुख्य भूमिकामा छन्। रेखा थापा फिल्मकी प्रस्तुतकर्ता पनि हुन्।
यस अर्थमा ‘३६ को आँकडा’ एउटा पुस्ताको कथा अर्को पुस्तासँग जोड्ने प्रयासजस्तो पनि देखिन्छ।
एकातिर रेखा थापा—नेपाली सिनेमामा महिला पात्रलाई केन्द्रमा राखेर लामो समयदेखि काम गर्दै आएकी अभिनेत्री। अर्कोतिर नयाँ पुस्ताकी लोकप्रिय अभिनेत्री पूजा शर्मा। अनि लामो समय नेपाली सिनेमामा आफ्नो छुट्टै पहिचान बनाएकी निरुता सिंह।
फिल्ममा निरुता मुख्य पात्रहरूको आमाको भूमिकामा छिन्।
सायद त्यसैले सोमबारको त्यो जमघटमा जन्मदिन र फिल्मबीचको दूरी धेरै लामो रहेन।
बीआर क्याफेको एउटा टेबलमा केक काटिँदै गर्दा कलाकारहरूबीच केवल ‘ह्याप्पी बर्थडे’ मात्र थिएन। उनीहरूको कुराकानीमा आउँदै गरेको फिल्म थियो, त्यसको कथा थियो, पात्रहरू थिए र तिहारपछि पर्दामा पुग्ने तयारी थियो।
फिल्मको कथा दुई बहिनीको सम्बन्ध वरिपरि घुम्छ। नाम नै ‘३६ को आँकडा’—अर्थात् मिल्न नसकेको हिसाब, टकराव, मतभेद वा सम्बन्धभित्रको त्यो दूरी, जहाँ एउटै परिवारका मानिसहरू पनि एकअर्कासँग आमनेसामने हुन्छन्।
यही सम्बन्धलाई पर्दामा कसरी उतारिएको छ भन्ने चासो अब फिल्मको प्रदर्शनसँगै बढ्नेछ।
सोमबारको भेट भने त्यसको औपचारिक सुरुवात थिएन। तर संयोगले त्यो दिन जन्मदिनको केकसँगै फिल्मको कथा पनि टेबलमा आइपुगेको थियो।
निरुताका लागि त्यो दिन जन्मदिन थियो।
रेखाका लागि छोरीसँग बिताएको केही निजी समय।
शबिरका लागि आफ्ना कलाकारहरूसँगको भेट।
महेश, पुष्पलगायतका लागि सहकर्मीसँगको एउटा अनौपचारिक जमघट।
र बीआर क्याफेका लागि?
त्यो दिन क्याफेमा आएका ग्राहकले सायद मेनुमा लेखिएका परिकारभन्दा टेबलमा बसेका कलाकारहरूलाई बढी नियाले।
किनकि कहिलेकाहीँ क्याफेमा केवल खाना र कफीको गफ हुँदैन। त्यहाँ कुनै फिल्मको कथा पनि जन्मिन सक्छ, कुनै पात्रको चर्चा हुन सक्छ, कुनै दृश्यको सम्झना आउन सक्छ।
सोमबार बीआर क्याफेमा त्यस्तै भयो।
एउटा जन्मदिनको केक काटियो। हाँसो गुञ्जियो। कलाकारहरू भेटिए। अनि कुराकानी गर्दै जाँदा फेरि उही प्रश्नमा पुगियो—‘३६ को आँकडा’ले पर्दामा कस्तो सम्बन्ध देखाउँदैछ?
यसको जवाफ अब क्याफेको टेबलमा होइन, सिनेमा हलको पर्दामा खोज्नुपर्नेछ।
तिहारपछि।
-1790654388.jpg)
