काठमाडौं । विसं २०४२ जेठ ४ गते जन्मिएका सरोज केसीले किशोरावस्थादेखि नै लोकतान्त्रिक राजनीति र नेपाल विद्यार्थी संघ (नेविसंघ) मार्फत आफ्नो राजनीतिक यात्रा सुरु गरेको विवरण सार्वजनिक गरिएको छ।
१५ वर्षको उमेरमै नेविसंघको सदस्यता लिएर विद्यार्थी राजनीतिमा प्रवेश गरेका केसीले त्यसपछि संगठनका विभिन्न तहमा जिम्मेवारी सम्हालेका थिए। सशस्त्र द्वन्द्वका क्रममा उनका पितामाथि माओवादी पक्षबाट भौतिक आक्रमण भएको र त्यसबाट परिवारले कठिन परिस्थिति भोग्नुपरेको विवरणमा उल्लेख छ। पारिवारिक घटनापछि लोकतान्त्रिक मूल्य र सामाजिक न्यायप्रतिको उनको राजनीतिक संलग्नता थप सक्रिय भएको बताइएको छ। विद्यार्थी राजनीतिका क्रममा केसीले कलेज एकाइ सभापति, क्षेत्रीय सभापति, जिल्ला सदस्य र जिल्ला सचिवलगायतका जिम्मेवारी सम्हालेका थिए। पश्चिम नेपालको प्रमुख शैक्षिक संस्था पृथ्वीनारायण क्याम्पसमा स्वतन्त्र विद्यार्थी युनियन (स्ववियु) सचिव पदका प्रत्यासीसमेत बनेका थिए। विसं २०६२/६३ को जनआन्दोलनमा उनी नेविसंघका तर्फबाट सहभागी भएको तथा आन्दोलनका गतिविधिमा नेतृत्वदायी भूमिका निर्वाह गरेको विवरणमा उल्लेख छ। विद्यार्थी राजनीतिमा सक्रियताका क्रममा उनी नेविसंघको केन्द्रीय सदस्यसमेत बनेका थिए।
राजनीतिक गतिविधिसँगै केसीले उच्च शिक्षालाई पनि निरन्तरता दिएका थिए। ब्याचलर तहमा राजनीति शास्त्र र बिजनेस अध्ययनका लागि उनी नेदरल्यान्ड्स पुगेका थिए। वैदेशिक अध्ययनका क्रममा अन्तर्राष्ट्रिय राजनीति, अर्थतन्त्र र भू–राजनीतिबारे अध्ययन तथा अनुभव हासिल गरेपछि नेपाल फर्किएर व्यवसायमा समेत संलग्न भएको विवरणमा उल्लेख छ। नेपाल फर्किएपछि उनी व्यावसायिक क्षेत्रमा सक्रिय भए। व्यवसायसँगै नेपाली कांग्रेसको संगठन निर्माण र स्थानीय राजनीतिक गतिविधिमा पनि उनको संलग्नता कायम रहेको बताइएको छ। केसीले प्रदेश सभा सचिव तथा प्रतिनिधिसभा क्षेत्रीय सचिवको जिम्मेवारीसमेत सम्हालेका थिए। माडी गाउँपालिकामा सार्वजनिक लेखा समितिको सभापतिका रूपमा काम गर्दा स्थानीय तहको आर्थिक गतिविधि तथा बजेटमाथि निगरानी गर्ने जिम्मेवारीमा समेत उनी संलग्न थिए।
नेपालमा कम्युनिस्ट पार्टीहरूको बलियो राजनीतिक उपस्थिति रहेको समयमा आफू विपक्षी भूमिकामा रहेर सरकारका कामकारबाहीमाथि प्रश्न उठाउने र लोकतान्त्रिक मूल्य–मान्यताका विषयमा आवाज उठाउने गरेको विवरणमा उल्लेख छ। उनको राजनीतिक यात्रामा विद्यार्थी संगठनबाट सुरु भएको सक्रियता, जनआन्दोलनमा सहभागिता, कांग्रेसको संगठनात्मक जिम्मेवारी, वैदेशिक अध्ययन तथा व्यवसायिक अनुभव जोडिएका छन्। समर्थकहरूले उनलाई अध्ययनशील र संगठनमा सक्रिय नेताका रूपमा चित्रण गर्ने गरेका छन् भने उनको राजनीतिक भूमिकाको मूल्यांकन भने उनले सम्हालेका जिम्मेवारी र सार्वजनिक गतिविधिका आधारमा गर्न सकिने देखिन्छ।
